Úrslit 19. júlí HM 2026 — Spánn 1-0 Argentína, Ferran Torres í framlengingu

Það tók 106 mínútur. Á MetLife-leikvanginum í East Rutherford í New Jersey í gærkvöld, þegar klukkan var langt gengin í ellefu að íslenskum tíma og flestir Íslendingar sátu enn límdir við skjáinn, kom loksins markið sem gerði Spán að heimsmeisturum í knattspyrnu 2026. Varamaðurinn Ferran Torres kláraði færi eftir skalla frá öðrum varamanni, Nico Williams, og skoraði eina mark leiksins gegn Argentínu. Lokatölur: 1-0 fyrir Spán eftir framlengingu. Þetta er annar heimsmeistaratitill Spánar og sá fyrsti síðan 2010.

Hvernig kvöldið leit út frá Íslandi

Fyrir okkur hér heima var þetta óvenju þægilegt HM-kvöld. Leikurinn hófst klukkan 19:00 að íslenskum tíma (15:00 að tíma austurstrandarinnar) í glampandi sól og þurru veðri á MetLife — um 27°C við flaut, engin úrkoma og hæg norðvestanátt. Þeir sem óttuðust þrumuveðrið sem hafði legið yfir New Jersey daginn áður fengu í staðinn eins gott knattspyrnuveður og hægt er að biðja um. Ekkert í úrslitunum má skrifa á veðrið.

Og svo settist fólk niður í 120 mínútur af nákvæmlega þeirri tegund úrslitaleiks sem enginn hlutlaus áhorfandi vill viðurkenna að hann elski: þéttum, hörðum og markalausum lengst af — þangað til allt gerðist á einu augnabliki.

Fyrstu 90 mínúturnar — markalaus skák

Byrjunarliðin voru bæði stillt upp í 4-3-3:

Athygli vakti að Leandro Paredes byrjaði ekki hjá Argentínu — í hans stað kom Nicolás González inn í framlínuna með Messi og Álvarez. Hjá Spáni var uppstillingin nánast eins og búist var við: Pedri á bekknum, Olmo inni frá byrjun.

Leikurinn varð eins og vörn Spánar hafði boðað allt mótið. Argentína komst hreinlega ekki í gegn. Að leik loknum stóð sú tölfræði upp úr sem segir alla söguna: Argentína náði engu skoti á markið á 120 mínútum. Á hinum endanum stóð Emiliano Martínez á milli Spánar og titilsins hvað eftir annað — hann endaði með ellefu markvörslur, sem er mesti skráði fjöldi í HM-úrslitaleik (einn miðill telur tíu, en ellefu er talan sem skráð er).

90+3 — rautt spjald og Argentína manni færri

Þegar venjulegur leiktími var að renna út breyttist leikurinn. Á þriðju mínútu í uppbótartíma fór Enzo Fernández í kærulausa tæklingu á Pau Cubarsí sem sendi unga Spánverjann á loft. Dómarinn Slavko Vinčić dró upp síðara gula spjaldið og þar með það rauða. Argentína kláraði venjulegan leiktíma — og alla framlenginguna — manni færri.

Það er erfitt að ofmeta hvað þetta gerði. Argentína hafði þegar átt í mesta basli með að komast fram völlinn; að þurfa að verjast tuttugu og einni mínútu í viðbót með tíu menn gegn liði sem heldur boltanum eins og Spánn gerir var nánast vonlaust verkefni.

106. mínúta — tveir varamenn ráða úrslitum HM

Framlengingin fór hægt af stað og fyrri hálfleikur hennar leið án marks. En um 39 sekúndum eftir að seinni hálfleikur framlengingarinnar hófst brotnaði leikurinn.

Pedro Porro sendi boltann að fjærstönginni. Þar reis Nico Williams, varamaður, hæst yfir Molina og skallaði boltann fyrir markið. Og þar beið Ferran Torres — sem hafði komið inn á á 62. mínútu fyrir Oyarzabal — og negldi boltann viðstöðulaust með vinstri fæti framhjá Emiliano Martínez.

1-0. Tveir varamenn höfðu í sameiningu skorað sigurmark í úrslitaleik HM.

Sjálfur lýsti Torres augnablikinu einfaldlega: „I just saw the ball coming to me and I just shot with the power of all the Spanish people" („Ég sá bara boltann koma til mín og ég skaut með krafti allrar spænsku þjóðarinnar").

Eftir flautið — átök á vellinum

Því miður endaði kvöldið ekki á flautinu. Sekúndum eftir að dómarinn flautaði af braust út uppþot: Molina gekk að Rodri, Eric García steig á milli — og Leandro Paredes greip um háls Eric García og felldi síðan Gavi í jörðina. Spænskir leikmenn skildu mennina að.

Argentína var einnig gagnrýnd fyrir að snúa sér undan þegar Spánn lyfti bikarnum og fyrir að mynda ekki heiðursvörð á móti. Alan Shearer, sérfræðingur BBC, lýsti atburðunum svona: „Paredes threw two or three haymakers into someone’s face. He went for them" („Paredes lét tvö eða þrjú þung högg dynja í andlitið á einhverjum. Hann réðst á þá").

Viðbrögð beggja liða

Luis de la Fuente, þjálfari Spánar, vísaði í það sem hann hafði sagt við leikmenn sína: „I said gentlemen we have an appointment with history, and we want to be there first" („Ég sagði: herrar mínir, við eigum stefnumót við söguna, og við viljum mæta fyrstir").

Hann bætti við um hópinn sinn: „When you look back at this process, I would not have achieved anything without these players. The journey with this raw material, this talent. Spanish footballers, the way they compete. These players are amazing" („Þegar maður lítur til baka yfir þetta ferli hefði ég ekki áorkað neinu án þessara leikmanna. Ferðalagið með þetta hráefni, þessa hæfileika. Spænskir knattspyrnumenn, hvernig þeir keppa. Þessir leikmenn eru stórkostlegir").

Hinum megin var tónninn allt annar. Lionel Messi sagði: „I feel sad, but I am aware that we played our hearts out" („Ég er dapur, en ég veit að við lögðum hjartað í þetta"). Og um leikinn sjálfan: „They were better, to be honest. We lost the game, and we accept that. That doesn’t mean that we will forget everything we’ve done so far, so I’d like to thank my people, my players and the country" („Þeir voru betri, satt að segja. Við töpuðum leiknum og við sættum okkur við það. Það þýðir ekki að við gleymum öllu sem við höfum gert hingað til, svo ég vil þakka fólkinu mínu, leikmönnunum mínum og landinu").

Lionel Scaloni, þjálfari Argentínu, orðaði það svona: „Sadness, but knowing that we left everything out there. … We’re great in victory, and we have to show that we’re great in defeat too" („Sorg, en með vitneskju um að við skildum allt eftir þarna úti. … Við erum stórir í sigri og við verðum að sýna að við erum líka stórir í ósigri").

Hvað þýðir þetta fyrir mótið í heild?

Með þessum sigri lauk fyrsta HM með 48 liðum og 104 leikjum — móti sem stóð frá 11. júní til 19. júlí í Bandaríkjunum, Kanada og Mexíkó. Lokastaðan varð þessi:

Argentína missti þar með af því að verða fyrsta liðið til að verja HM-titil síðan Brasilía gerði það 1958 og 1962.

Spá mín

Ég ætla að vera hreinskilinn: ég hélt að þetta yrði leikur þar sem Messi fyndi eina glufu og léti hana duga. Í staðinn fékk hann ekkert. Vörn Spánar — sem hafði fengið á sig eitt einasta mark allt mótið áður en flautað var til leiks í gær — var einfaldlega ekki hægt að opna, og þegar Enzo fór út af var jafnvel rómantíkin úr sögunni.

Það sem situr eftir hjá mér er hversu ólíkindaleg leiðin að markinu var. Ekki Yamal, ekki Oyarzabal, ekki nokkur af þeim nöfnum sem allir höfðu horft á. Heldur varamaður sem hafði ekki skorað eitt einasta mark á mótinu og annar varamaður sem lagði það upp með skalla. Fyrir okkur á Íslandi, þar sem hvorki okkar lið né norrænu bræður okkar í Noregi voru eftir í baráttunni, var þetta að minnsta kosti úrslitaleikur sem gaf manni sögu að segja.

Mótinu er lokið og Spánn er heimsmeistari. Lestu meira um metin sem Spánn setti, einstaklingsverðlaunin þar sem Rodri hlaut Gullboltann og hvernig veðmálamarkaðirnir gerðu upp. Sjáðu einnig forskoðun úrslitaleiksins, Spán á HM, Argentínu á HM og útsláttartöfluna. Munið eftir ábyrgum veðmálum.